Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Гарадскія скульптуры

Я жыву ў самым цэнтры
Сусвету, Еўропы і часу.

У. Васько.


   Акрамя велічных помнікаў у гонар вялікіх падзей і асоб, у кожным еўрапейскім горадзе ёсць невялікія, «неафіцыйныя», але асабліва любімыя скульптуры, якія ствараюць яго непаўторнасць. Ёсць такія і ў Мінску. Самая вядомая – гэта «Хлопчык з лебедзем», фантан у былым Аляксандраўскім скверы, побач з тэатрам імя Янкі Купалы і Домам афіцэраў. Яе аўтар – італьянец Л. Берніні. З’яўленнем фантана ў 1874 годзе адзначылі вялікую для горада падзею – адкрыццё водаправода. Дарэчы, з-за гэтай скульптуры сучасныя гараджане празвалі сквер Панікоўкай: у рамане Ільфа і Пятрова «Залатое цяля» ёсць такі персанаж – Панікоўскі, які спецыялізаваўся па крадзяжы гусей. Вось дасціпныя мінчане і ўгледзелі падабенства.
   У гэтым жа скверы ёсць і яшчэ адна нечаканая адметнасць, з якой звязана гарадская легенда. Каля тэатра імя Янкі Купалы стаіць невялікі прыгожы будынак, падобны да маленькага палаца. Праўда, прызначэнне яго зусім не рамантычнае: у ім размешчана грамадская прыбіральня. А гісторыю расказваюць такую.
   Калі напрыканцы дзевятнаццатага стагоддзя ў Мінску пачалі будаваць тэатр, адзін архітэктар сказаў, што зробіць гораду падарунак – пабудуе за свой кошт ля тэатра прыбіральню. Вядома, прапанова была з удзячнасцю прынята. Дойлід-дзівак узводзіў абяцаны будынак вельмі прыгожым. I толькі праз некаторы час высветлілася чаму. Незадоўга да гэтага архітэктар пабудаваў маёнтак для нейкага пана. Атрымалася прыгожа, на італьянскі манер. Але заказчык падмануў – не заплаціў за працу. Архітэктар паабяцаў, што адпомсціць. Новая прыбіральня ўяўляла сабой паменшаную копію таго прыгожага маёнтка. З пана пачалі смяяцца, гаварыць, што жыве ў прыбіральні. Урэшце ён быў вымушаны прадаць свой новы шыкоўны дом за крыўдна малыя грошы і з’ехаць некуды за мяжу.
   А вось гісторыя помнікаў сквера Саборнай плошчы нагадвае дэтэктыў. У 1901 годзе там на чорным гранітным пастаменце паставілі бронзавы бюст расійскага імператара Аляксандра II. У 1917годзе, пасля рэвалюцыі, бюст з пастамента знік. І на тым месцы быў устаноўлены помнік салдату-рэвалюцыянеру. Але, відаць, скульптура была зроблена з гіпсу, таму праіснавала нядоўга. Пазней на гэтым жа месцы стаялі яшчэ два помнікі, а апошнім тут паўстаў фантан са скульптурай атлета, які цэліцца ў нябёсы з лука. I гэта не спадабалася. Атлет знік разам з фантанам.
   У апошняе дзесяцігоддзе Мінск займеў шмат цудоўных скульптур. Напрыклад, у Міхайлаўскім скверы ля вуліцы Свярдлова з’явілася дзяўчына з парасонам і мінчанка ў капелюшы, якая сядзіць на лаўцы, гасцінна запрашаючы прысесці побач. Аўтар скульптур Уладзімір Жбанаў аздобіў і Камароўскі рынак: на прыступках сядзіць бронзавая гандлярка з семкамі. Аднойчы маладыя мінчане нават наладзілі тут вясёлы розыгрыш. Зусім незнаёмыя людзі дамовіліся праз інтэрнэт у вызначаны час падысці да гандляркі і падарыць ёй чупа-чупс. А вось з іншай насельніцай Камароўкі, дамай з сабачкам, любяць здымацца і мінчане, і госці горада. Побач прапаноўвае свае паслугі бронзавы фатограф. Ну а каня, што стаіць непадалёк, многія напачатку прымаюць за сапраўднага. Адпачывае сабе, звесіўшы галаву, пакуль гаспадар бадзяецца недзе па рынку.
   Гарадскія скульптуры надаюць Мінску прыгажосць і непаўторнасць, пра іх таксама з часам будуць складацца легенды.
(456 слоў)

Паводле Л. Рублеўскай.

Похожие статьи:

ПераказыЧырвоны касцёл

ПераказыМінская ратуша

ПераказыГісторыя пра аптэкара

ПераказыЛошыца

ПераказыДом Ваньковічаў