Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.



Восень (Паводле І. Шамякіна)

   Шуміць лес. Шамаціць пад нагамі лісце. Дзіўным веерам насыпала на яшчэ зеленаватую траву залатовак прыгажуня бяроза. Дубы насцілаюць пад сабою цёмна-карычневую мяккую пасцель. Лісце іх не ляціць далёка, яно цяжкае і нават у вецер падае амаль вертыкальна. Зоркай іншага сусвету бліснуў кляновы ліст, што раптам з’явіўся перад вачамі на дарозе. Адкуль ён зляцеў? Ах, вунь ён дзе, клянок! Невялічкі, зусім непрыкметны, побач з волатамі-дубамі. Колькі красы ён рассыпаў навокал! Мноства яго лісця – найпрыгажэйшы дыван, вытканы рукою дзівоснага мастака. І я не мог прайсці па ім у запыленых ботах. Я асцярожна адступіў і абышоў бокам.
   Усю дарогу мяне суправаджала нябачная птушка тоненькім жалобным плачам. Што яна страціла? Па чым плакала?
   ... У памяці ўсплывалі карціны далёкага маленства.

(Паводле І. Шамякіна)

 

Похожие статьи:

Іван ШамякінІван Шамякін - Злая зорка

Іван ШамякінІван Шамякін - Непаўторная вясна

Іван ШамякінСэрца на далоні. Адказы на пытанні

Іван ШамякінАдказы на пытанні па аповесці "Гандлярка і паэт"

БиографииІван Шамякін