Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Возера Свіцязь

   Жыццё пакінула нам шмат сведак мінуўшчыны. Сярод іх і помнікі прыроды: дрэвы, камяні, азёры, лясы, паркі, цэлыя прыродныя комплексы. З імі звязана мінулае народа, памяць людская пра лепшых яго сыноў і дачок, пра адметныя падзеі, авеяныя легендамі.
   Свіцязь ціхае ласкавае возера, што так утульна лягло паміж задуменнага лесу. Ніцыя вербы мочаць доўгія косы ў цёплай вадзе. Мурожныя берагі падступаюць да возера, абрываюцца і пераходзяць у светлы пясочак. Яго лашчаць лёгкія хвалі, што серабрацца ў промнях летняга сонца. «Там возера Свіцязь, як шыбіна лёду, ляжыць паміж дрэваў цяністых», – пісаў Адам Міцкевіч.
   Свіцязь нікога не пакідае абыякавым. Возера захапляе, зачароўвае, злучае мінулае і сучаснае. Тут ты нібы адчуваеш сваю сувязь са стагоддзямі, нібы ты жыў у тыя далёкія часы. Невыпадкова возера авеяна легендамі, услаўлена паэтамі, апета ў песнях. Яно надзелена незвычайнай прыгажосцю, то радаснай, то самотнай і ціхай, то бунтарскай. У ім жыве душа Беларусі.
(145 слоў)

Паводле М. Дубровіна.

Похожие статьи:

ПераказыТут нараджаюцца паэты

ПераказыЛегенда пра Свіцязь

ПераказыСвіцязь

ПераказыЛясное возера

ПераказыНавальніца на возеры