На старым мастку праз шчыліну прабілася маладая вербачка. Сонца ласкава грэла маленькае дрэўца. Ціха шапацела яно трапяткім лісцем. Людзі шкадавалі вербачку. Шафёры стараліся не зачапіць.
Аднойчы падышоў да вербачкі дзядзька Сцяпан. Ён асцярожна выкапаў дрэўца і пасадзіў каля мастка на беразе ракі. Потым пад вербачкай дзядзька змайстраваў ладную лавачку.
Кожную раніцу да вербачкі прыляталі птушкі. У спякотныя дні людзі любілі адпачываць у цяньку пад прыгожым маладым дрэвам.
(68 слоў)
Паводле В. Вольскага
Похожие статьи:
Уладзімір Караткевіч → Уладзімір Караткевіч - Дрэва вечнасці
Пераказы, дыктанты → Яблынька-дзічка
Мікола Мятліцкі → Мікола Мятліцкі - Я дрэву сказаў...
Алесь Разанаў → Алесь Разанаў - Дрэва
Пераказы, дыктанты → Таполя