Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Яраслаў Пархута - Бомжык

   Да пад’езда аэрапорта падалі электравозік, і пасажыры пачалі спешна пакідаць памяшканне. Ішлі неяк нязвыкла, цугам, несучы важкія чамаданы, валізы і сумкі-баулы. Замыкаў той жывы ланцуг рыжанькі, прыземістага расточку і наўздзіў худы сабачка.
   – Бомжык, – сказала жанчына, што крочыла паперадзе мяне ўлегцы і пад ручку з мужчынам. – Каторы год і праводзіць, і сустракае самалёты. Давай-ма забяром яго сабе!
   – Паршыўца гэтага? – засмяяўся мужчына. – Хіба на жывадзёрню!..
   Электравозік скрыгатліва расчыніў дзверы, увабраў у сябе людзей і рушыў да самалёта. Следам, апусціўшы голаў, бытта прынюхваючыся да нечага, бег Бомжык.
   Пакуль мы падымаліся па трапе ў салон, пакуль уладкоўваліся на сядзенні, Бомжык стаяў трошкі воддаль самалёта і тужліва пазіраў на яго.
   – Вернасці сабачай цаны няма, – зноў пачуўся знаёмы жаночы голас.
   – Што праўда, то праўда, – на гэты раз пагадзіўся мужчына. – Чалавек здрадзіць можа, сабака – не.
   Запрацавалі маторы. За ілюмінатарамі ўзняўся віхор. Ён гнаў перад сабою апалае лісце, сухія травіны, шматкі паперы. Раптам віхор бытта штурхануў Бомжыка, і той неяк бачком адляцеў метры на два ад таго месца, дзе стаяў, але цудам утрымаўся, прыціснуўшыся да зямлі. Цяпер ён быў падобны болей на мокрую мыш, чым на сабаку, – гэтак усё на ім было прылізана ветравым патокам.
   Нарэшце наш АН-24 развярнуўся і, паволі набіраючы скорасць, паімчаў па ўзлётнай паласе.
   ...Усе тыя дні, што давялося прабыць у далёкім горадзе на Дняпры, я не-не ды і ўспамінаў Бомжыка, і ў сэрцы маім расло шкадаванне да яго. Бачыліся і ягоныя вочы – два спелыя каштаны. У іх было поўна адчаю і яшчэ нечага, незразумелага мне. Аднойчы ён нават прысніўся. Бытта ішлі з ім палявою дарогаю, і Бомжык увесь час то забягаў наперад, то лашчыўся ля ног і ўсё стараўся лізнуць мне руку...
   Вяртаўся я дамоў праз тыдзень. Пасля Дняпра Менск выглядаў даволі панура. Амаль усе дрэвы скінулі парудзелую лістоту. Церусіў дробны асенні дождж. Самалёт збочыў з пасадачнай паласы, падбег да стаянкі і спыніўся. Вось і маторы заглушаны. Вось і электравозік прыімчаў, прыняў усіх нас і накіраваўся да будынка аэрапорта. Недзе на паўдарозе я згледзеў: следам бег Бомжык.
   Я дастаў канапку, што далі мне з сабою для перакусу, разгарнуў паперку і, калі пасажыры падняліся па каменных сходках у памяшканне вакзала, клікнуў Бомжыка. Той падбег, прысеў насупраць, пільна пазіраючы на мяне. Я працягнуў яму канапку. Дзве лустачкі батона, між якімі ружавеў тонкі скрылік «конскай» каўбасы, Бомжыку надалі смеласці. Асцярожна, каб, крый Бог, не зачапіць зубамі маіх пальцаў, сабака ўзяў канапку і паволі патрухаў да бетоннай агароджы.
   ...Нядаўна зноў давялося ўбачыць Бомжыка. Аб’явілі пасадку, а электравозік да пад’езда чамусьці не падганялі. Праз шкляныя дзверы відно было, як на аэрадромаўскім полі гуляла мяцеліца. Пасмы снегавога пылу няспынна плылі па шэрым бетоне і нагадвалі белыя ручаіны.
   Раптам у куточку паміж каменным бардзюрам і сходкамі, што вялі ў будынак, заўважыў Бомжыка. Ён ляжаў, скруціўшыся абараначкам, і ля яго ўвачавідкі расла гурбачка снегу. Два каштаны сабачых вачэй казалі, што Бомжык не памёр, што Бомжык жывы, што Бомжык некага і цяпер чакае.
   Аднекуль з’явіўся падмятайла. Высокі, у сіняй фуфайцы і жоўтай безрукаўцы паверх яе. Твар падмятайлы быў чырвоны і ажно ласніўся. Убачыў Бомжыка – замахнуўся мятлою. I таго як здзьмула з аблюбаванага месца. Да майго слыху даляцеў ледзь улоўны сабачы енк і хрыплы, бытта прастуджаны, голас падмятайлы:
   – Гіцля на цябе няма, падла! Гіцля!..
   У тую хвіліну мне чамусьці шкада стала людзей.

Похожие статьи:

Яраслаў ПархутаЯраслаў Пархута - Апошні гусляр

Яраслаў ПархутаЯраслаў Пархута - Камароўка

Яраслаў ПархутаЯраслаў Пархута - Птушыны інтэрнат

Яраслаў ПархутаЯраслаў Пархута - Снегавічок

Яраслаў ПархутаЯраслаў Пархута - Журавы