Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Янка Лучына - Вясна

Кажуць людзі: "Вясна!"− піша так каляндар.
Хто ж пазнае яе, калі сыпле ўсё снег?
Дарма ладзіў саху на той час гаспадар,
Ды і бусел да нас прыляцеў як на смех.
Жураўлі ўжо лятуць з крыкам звонкім − ключом,
Кінуў вырай кулік, чайка недзе скігліць,
А ўсё сівер як дуў, дзьме па полю па том,
Гул па лесе ідзе: "Яшчэ летку − не быць!"
Ой, ты доля мая! − так, як гэта вясна.
Да мяне ты не йдзеш,− хоць даўно бы пара!
З горкай чаркі як піў, так і п’ю я да дна,
I не свеціць яшчэ у пацёмках зара.
Адзавіся! − дзе ты? − за табой я пайду
На край света шукаць! − на якой ты мяжы?..
Адзавісь, зашчабеч салавейкам ў саду!
Яснай зоркай ўзгляні! − Дзе ты, доля,− скажы!

Похожие статьи:

Янка ЛучынаЯнка Лучына - Стары ляснік

Янка ЛучынаЯнка Лучына - Дзень за днём

Янка ЛучынаЯнка Лучына - Роднай старонцы

Янка ЛучынаТворчасць Янкі Лучыны

Янка ЛучынаЯнка Лучына - Што думае Янка, везучы дровы у горад