Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.



Янка Золак - Прыйсце

Мой дух, узвіўшыся ў прасторы,
Да сонца, зораў і планет,
Глядзіць з вышынь на Божы свет
Істужкі рэк, грамады гораў.

I бачыць ён: як прывід-змора,
Блукае ў цемры з веку ў век
Сварлівы, злосны чалавек –
Каваль жыцця і дойлід гора.

Яму насустрач – яркі промень
Свідруе цемру, крышыць, ломіць,
Бы крохкае й сухое лісце.

Шточас імклівей ды іскрысцей
Ідзе магутным ледаломам
Жаданае вякамі Прыйсце.

3 лютага 1958 г.

 

Похожие статьи:

Максім БагдановічМаксім Багдановіч - Санет (Паміж пяскоў Егіпецкай зямлі...)

Максім БагдановічМаксім Багдановіч - Санет (Замёрзла ноччу шпаркая крыніца...)

ВВянок санетаў

Янка КупалаЯнка Купала - Для зямлі прадзедаў маіх...

ССанет