Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.



Уладзімір Ягоўдзік - Зязюля

   Шмат ёсць птушак-прыгажуняў. Вачэй не адарвеш ад іхніх убораў-апярэнняў. Не менш і знакамітых птушак-пявунняў. Цэлы дзень іх будзеш слухаць – ні кропелькі не надакучыць. Але чамусьці і першых, і другіх мы не надта добра ведаем.
   А  вось  гэта  птаха  шэрая,  непрыкметная,  спявачка  таксама  не з лепшых – кожнаму вядома. А колькі пра яе складзена песень, казак, легендаў! На цэлую кніжку хапіла б. Між тым зязюля нават гнязда свайго не ладзіць. Вернецца з выраю ў канцы вясны і ўсё лётае, кукуе па пералесках і садах, быццам кагосьці шукае. Прыйдзе час – знясе  проста  на  зямлі  яйка.  Потым  возьме  яго  ў  дзюбу  і  пакладзе ў гняздо мухалоўкі ці берасцянкі. Каму зрабіць такі падарунак – не выбірае. Абы гаспадароў паблізу не было. І не бяда, што там яшчэ ёсць яйкі. Праз тыдні два з падкінутага яйка вылупіцца птушаня. Вялікае – ледзь не з самую мухалоўку ці берасцянку... То падкідыш – зязюляня.  Праз  колькі  дзён,  як  памацнее,  яно  выкідвае  з  гнязда астатнія  яйкі  і  застаецца  адно.  Зязюляня  вельмі  пражэрлівае.  Каб пракарміць яго, птушкі-бацькі шчыруюць ад ранку і да вечара. І не здагадваюцца,  што  кормяць  чужака.  Праўда,  як  гаворыць  легенда, птушкі самі пагадзіліся на гэткія зязюліны дары.

 

Похожие статьи:

Уладзімір ЯгоўдзікУладзімір Ягоўдзік - Сон-трава

Пераказы, дыктантыНясвіжскі палац

Уладзімір ЯгоўдзікУладзімір Ягоўдзік - Зязюліны панчошкі

Уладзімір ЯгоўдзікУладзімір Ягоўдзік - Жабіны вочкі

Уладзімір ЯгоўдзікУладзімір Ягоўдзік - Вялікая сініца і яе сястрыцы