Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Рыгор Ігнаценка - Вартавы цішыні

   Вельмі рана прачнуўся дзяцел у дупле старой асіны, дзе ён правёў доўгую халодную ноч. У зімовым лесе было яшчэ змрочна і маўкліва, але неба на ўсходзе ўжо загарэлася чырванню.
   Дзяцел вышмыгнуў з дупла на ствол, паправіў дзюбкай пёркі, паскроб лапкай ля галавы і падаўся да хвоі за палянкай. Неўзабаве ён адшукаў на дрэве патрэбную шышку, адарваў і з ёю паляцеў да «кузні» сухога яловага пня на палянцы.
   «Тук, тук, тук», – пачуўся мерны стук у ранішнім лесе.
   Чыё, скажыце, сэрца не кранала гэтая ціхая музыка? Ды і што гэта за зімовы лес без стуку дзятла? Але музыка гэта кранае толькі чалавека, а звяры і птушкі яе зусім інакш разумеюць.
   Вось каля палянкі лось стаіць. Вялізны, мажны. Ён асцярожна абшморгвае з кустоў тонкія заінелыя галінкі. Як толькі рагач пачуў мерны стук дзятла, дык адразу перастаў жаваць. Пастаяў з хвіліну нерухома, потым паволі адышоўся да маладога хвойнічку і там лёг. Раз дзяцел запрацаваў – ноч скончылася, час і адпачыць. Ляжыць лось паміж хвоек на мяккім снезе і лясную цішыню слухае, чуйна вушамі-лакатармі стрыжэ.
   А непадалёку, у нізінцы, зарослай маліннікам, дзікі адпачываюць. Ляжаць звяры ў снезе ў розныя бакі галовамі і прыслухоўваюцца. Ці не трэсне дзе сухая галінка, ці не зарыпіць пад асцярожнаю нагою снег, ці не падасць трывожны сігнал якая птушка?
   Раптам на палянку заяц выскачыў. Беленькі ўвесь, пушысты. Пачуў ён стук дзятла і заслухаўся. Калі дзяцел засяроджана над хваёвымі шышкамі працуе, значыць, на палянцы няма ніякай небяспекі, ціха і спакойна. Белячок тут жа на палянцы зрабіў некалькі хітрых петляў-скідак і таксама стаіўся пад густой елачкай на адпачынак.
   Нечакана дзяцел змоўк. І дзікі, і лось, і заяц насцярожыліся. Ці не ідзе часам воўк альбо паляўнічы са стрэльбай?
   Хвіліна цішыні. І вось зноў па лесе паплыў мерны стук вартавога цішыні: тук-тук-тук... Аказваецца, гэта дзяцел па новую шышку на хвойку лятаў. Звяры супакоіліся.
   Увесь зімовы дзень дзяцел шышкі лушчыць, а ўсе жывёлы паблізу адпачываюць пад яго мерны стук, сіл пасля турботнай ночы набіраюцца, кароткія дзённыя сны глядзяць.

Похожие статьи:

ПераказыДарога праз пушчу

Рыгор ІгнаценкаРыгор Ігнаценка - Сон у лесе

ПераказыУ лесе

ПераказыГамані, лес!

ПераказыСтракаты дзяцел