Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.



Пятрусь Броўка - Над возерам

Стаю над возерам вясной,
Усё спавіта цішынёй.
Гляджу – а ў ім паміж ракіт
Нябёс гайдаецца блакіт,
Не то пад колер васілька,
Не то пад вочы юнака.
 
Прыйшоў я ўвосень паглядзець –
Ужо лістоў гамоніць медзь,
І зашарэлася ўжо скрозь,
Здаецца, ўзрушыў хвалі хтось –
Разбегліся ва ўсе бакі,
Нібы на твары маршчакі.
 
Я быў і ўзімку ў месцы тым –
Пад пакрывалам ледзяным
Не чуць ані гамонкі хваль,
Завеі засланілі даль.
І возера часінай той
Заснула ў пене снегавой.
 
Але не век яму да сна,
Я знаю – ўзнімецца вясна,
І паміж хваль у цвеце дрэў
Пачне кружыць птушыны спеў,
І ў ціхім люстры між ракіт
Зноў загайдаецца блакіт.

 

Похожие статьи:

ПераказыНавальніца на возеры

ПераказыСвіцязь

ПераказыЛясное возера

ПераказыСамае глыбокае возера

ПераказыНа беразе Нарачы