Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Міхась Кавыль - Настальгія

Ці пішу штось, ці ў хоры спяваю, –
Спражыць сэрца маё настальгія:
Бачу вобразы роднага краю,
Незабыўныя, дарагія...

Вунь, пад Лысай Гарою матуля
Раз-параз нахіляецца ў жыце...
Там і сёстраў бялеюць кашулі,
А над імі жаўрук у блакіце...

Случ сінявыя хвалі калыша,
Із вады выстаўляе лілеі.
Ў садзе россып вішнёвая вішань,
I антонаўкі ў лісцях бялеюць...

Падканвойны на рэчцы Усуры
Нахіляўся бурштыну напіцца:
У буйных хвалях, як волава, хмурых
Чуў усплёскі случанскіх крыніцаў.

Ў Альпах краскі ірваў “эдэльвейсы”,
Мне здавалася – йрву васілёчкі.
У Парыжы пад Шопэна вальсы
Я кружыўся, ўзіраўся у вочкі

Мадмазэляў, а бачыў Алеську,
Як палескую пралеску...

Настальгія, як здрада ў каханні,
Дапякае й на дзён, сумных, схіле.
Не дае супакою жаданне:
На матулі укленчыць магіле.. .

1990