Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.



Мікола Мятліцкі - Тут мёртва ўсё...

Спалошлівы прывід
Астатняе выгнанніцы-вясны.
У дзікарослых травах краявід. Стаю,
Жыццё, каля тваёй труны.

Запаліць вечар свечкі дрогкіх зор,
Тугой жалобнай загалосіць ноч.
Мярлінны смутак крылы распасцёр,
Ступае смерць абсягамі наўзбоч.

А я стаю над колішнім жытлом,
Нязгодны з чорнай явай небыцця.
І сцены хаты дыхаюць цяплом –
Астачаю мной знанага жыцця.

Я колькі раз у звоне дзён былых
Патоліў сэрца супачынам тут,
Калі стаёным быў мой кожны ўздых

Ад першых чар дзявочых – ад пакут.
Вітаў світанне ў шыбіне акна
І чуў, як кроў гарачая гудзе.

 

Крыніца: Мой боль вырастае да зор... : чарнобыльскія вершы / Мікола Мятліцкі. – Мінск: Беларуская навука, 2016. – 428 с.

 

Похожие статьи:

Мікола МятліцкіМікола Мятліцкі - Санеты Чарнобыля

Алесь ПісьмянкоўАлесь Пісьмянкоў - 1986

Сучасная літаратура БеларусіТэма Чарнобыля ў беларускай паэзіі

Артур ВольскіАртур Вольскі - Боль Чарнобыля

Пімен ПанчанкаПімен Панчанка - Аб самым смачным...