Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Мікола Гіль - Татава аўтаручка

Увага!!! Поўны змест


   Сеў тата пісаць – а ручка не піша. Ён яе і трос, і чарніла нанова набіраў – не піша і ўсё. Гукнуў тады Максімку:
   – Сынок, ты маёй ручкі не чапаў?
   – Не, тата, не чапаў...
   – Такая харошая ручка была! Прыйдуць мама з бабуляй, трэба будзе ў іх спытаць, мо яны бралі ды незнарок сапсавалі... А ты, сынок, ідзі гуляй.
   Максімка паволі пайшоў у свой пакой і гэтак жа паволі зачыніў за сабой дзверы. Тата схіліўся над сталом. Ды неўзабаве Максімка зноў прыйшоў і дакрануўся да татавага пляча:
   – А калі мама тваёй ручкі не брала?
   Тата ўважліва паглядзеў на сына і, нібы аб нечым здагадаўшыся, сказаў:
   – Мабыць, бабуля скінула яе са стала.
   – А калі і бабуля не вінавата? – не адступаў Максімка.
   – То тады і не ведаю, на каго думаць, – развёў тата рукамі. – Ты ідзі, гуляй, сынок, а мне працаваць трэба.
   Але хлопчык не адыходзіў. Ён пастаяў, памаўчаў, затым зноў спытаў:
   – I ты будзеш на іх сварыцца?
   – На каго?
   – На маму і на бабулю.
   Тата ледзь прыкметна ўсміхнуўся:
   – Пэўна, буду. Такую добрую ручку сапсавалі.
   – Шкада мамы і бабулі...
   Максімка ўздыхнуў і моўчкі пайшоў у другі пакой.
   Цікаў на стале гадзіннік, адлічваючы секунды і мінуты: цік-так, цік-так... Пад гэта ціканне тату добра працавалася. Ён так захапіўся работай, што не заўважыў, як зноў падышоў сын.
   – Не сварыся, тата, – паціху прамовіў ён, – не сварыся на маму і бабулю... Насварыся лепей на мяне...

Похожие статьи:

Анатоль ГрачанікаўАнатоль Грачанікаў - Бацька і сын

Мікола ГільМікола Гіль - Чаго смяяўся кот Васька

ПераказыДа маці

Артур ВольскіАртур Вольскі - Татаў родны куток

ПераказыСамалёт на лузе