Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.



Ларыса Геніюш - Адказ

– Скажы, скуль ты, хлопча?
– З зямлі беларускай –
стуль, дзе льецца Нёман
мігатлівай стужкай.

Дзе лугі буйныя,
ураджайны землі,
дзе старыя вербы
ля гасцінцаў дрэмлюць.

Дзе лясы як ў казцы –
ўсё з дубоў адвечных;
дзе у нетры пушчаў
глянуць небяспечна.

Я з краіны слаўнай,
з гарадоў прыгожых,
што не зналі колісь
цьмы чужой, варожай.

Родны сцяг наш горда
уздымаўся ў гору
ад балтыйскіх хваляў
аж па Чорна Мора!

Ў маім краі казкі,
сівыя курганы;
там зрадзілась песня
вешчага Баяна.

Выпілі вякі ўжо,
нат з Нямігі воду –
славу нашых продкаў
засланіла воддаль.

Але, ўсё ж, я горды
нашых сэрцаў сілай –
мы падымем славу
з курганоў-магілаў.

Бо мы хочам волі
горача і цвёрда,
бо мы хочам славы
для Пагоні гордай!

 

Похожие статьи:

Ларыса ГеніюшЛарыса Геніюш - Зіма. Мароз кусаецца...

Ларыса ГеніюшТворчасць Ларысы Геніюш

Ларыса ГеніюшЛарыса Геніюш - Зіма

Ларыса ГеніюшЛарыса Геніюш - Вясковы дом

Ларыса ГеніюшЛарыса Геніюш - Аблокі