Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Казімір Камейша - Камень ля вёскі Камень

Гэта не камень,

 а чаравік.

А хто забыў яго?

 Сам ледавік.

Гэта ж ён пеша

 тупаў здалёк,

Сляды-каменні

 здалёк

 валок.

I раптам ён чуе

 спеў салаўя.

Пусціўся у скокі:

 – Ух, я!..

Ён так чаравікам сваім

 грымеў,

Аж прарок Ілья

 ў калясніцы нямеў.

Там, дзе скакаў ён,

 прыблуднік той,

Засталіся крушні

 ляжаць гарой.

Стаміўся нарэшце:

 – Ох ды ох!..

I ўслед ляцела:

– Каб ты каменем лёг!

Ён пачуў тыя словы.

 I не лёг, а прысеў

На пушчанскай

 вузенькай паласе.

Расшчапіў на шыі

 каменны аплік,

Зняў каменнай рукою

 валун-чаравік.

I забыў пра яго,

 не вяртаўся назад –

Было цяжару

 і так зашмат.

Ішоў заваёўнік

 дарогаю той,

Спыніў чаравік яго:

– Ты хто?

Спыніўся прыблуда,

потым прысеў

На пушчанскай

 вузенькай паласе.

...Знік ледавік,

 заваёўнік знік.

Засталіся сляды

 і яшчэ – чаравік.

Похожие статьи:

ПераказыЗваны Хатыні

ПераказыСледавікі

ПераказыАб чым маўчаць камяні

ПераказыЖывыя камяні

ПераказыМузей валуноў