Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Казімір Камейша - Добры дзень, шафёр

Світае,
Новы дзень ідзе,
Будзённы дзень ці свята.
Але адкуль з’явіўся ён,
Адкуль яго пачатак?

Пачаўся, мабыць, з рання ён,
З гадзіннікавай стрэлкі.
А можа, нават і з цябе,
Птушыны наш прыстрэшак.

Пачаўся, можа, ён з бусла
Над занямонскім стогам.
Ды не.
Я гэтак вам скажу,
Пачаўся ён з дарогі.

Яшчэ не глянула зара
Палоскаю з-за лесу,
А новы дзень шафёр пачаў,
Дарогі сябра лепшы.

Прачнуўся самым першым ён,
Яшчэ раней за ранак.
Вы спалі моцным сном яшчэ,
А ён ступіў на ганак.

У гаражы спакой і сон,
Час прабуджэння самы.
Пакуль шафёры дома спяць,
Машыны спяць таксама.

Але пара і іх будзіць –
Прачнецца хутка горад.
Пара!
Астыў за ноч асфальт.
Пара!
Заводзь маторы!

Прачнуўся першым светафор
I тройчы глянуў строга.
Што ж, добрай раніцы, шафёр,
I добры дзень,
Дарога!

Абвее ранішні скразняк
Акенца ветравое.
Жадае гораду шафёр
Прыемнага настрою.

Без газу нельга,
Без святла.
А без аўтамабіля?
Ну што б у горадзе сваім
Вы без яго рабілі?

Пакліч яго –
Ён тут як тут,
Памочнік ваш найшчыры.
Ён вас на працу давязе
Найпершым самым чынам.
Аж да заводскай прахадной
I на будоўлю прама,
У кожны гарадскі куток,
Дзе вас чакае праца,

Каб быў у кожнага настрой
I радасны й вясёлы.
I пра цябе успомніць ён
I давязе да школы.

Працуе, грае, і грыміць,
I круціць колы ранак.
Вось хлебапёкі хлеб спяклі,
I смачны і духмяны.

Час не спыняецца, бяжыць.
Не позніцца й машына.
Глядзіш, шафёр дамчаў той смак
Ужо да магазіна.

Улетку сонца прыпячэ,
Ажно дымяцца кроны.
– Дажджу! – вымольваюць. – Дажджу!
I дрэвы і газоны.

I вось два ліўні ён прымчаў
На разагрэтых колах.
Ён тут жа гораду ўручыў
Букеты два вясёлак.
Адразу горад пасвяжэў,
Асфальт блішчыць зашклёна.
Амаладзіў і напаіў
Ён дрэвы і газоны.

Зімовай ноччу снегапад
Здалёк вятры прыгналі.
Накідаў снегу,

не прайсці

I не праехаць нават.

Ён першым зноўку падаспеў.
Гукнулі мы шафёра.
Ён вывез з горада зіму
У сховішча за горад.

Пажар!
Завые на ўсю моц
Над горадам сірэна.
Агонь пажарнікі заўжды
Умомант перастрэнуць.

Агонь шугае і гудзе,
Аж плавяцца цагліны.
Але бяжыць хутчэй агню
Пажарная машына.

А вось яшчэ на кліч другі,
Ажно дымяцца шыны,
З чырвоным крыжам на баку
Спяшаецца машына.

Даюць на вуліцах усіх
Адразу ёй дарогу.
Машыну хуткаю завуць
За хуткасць дапамогі.

Калі на валаску жыццё,
Рашае ўсё імгненне,
Яна ляціць праз дождж і снег,
Яна нясе збавенне.

Як ты спяшаешся куды,
Час на хвіліны лічыш,
Зялёны аганёк таксі
Здалёк цябе пакліча.

Шафёру ўсюды справа ёсць
Ці ранні час, ці позні,–
З дарогі некага сустрэць,
Падвезці ранкам пошту.

Адвезці дошкі і бетон
На новую будоўлю.
Прыходзяць дні,
I кожны з іх
Яму дарогу дорыць.

Шафёр – дарадца ваш і друг
У кожнай добрай справе.
Спяваюць песні пра яго,
Яго за працу славяць.

Было, нахлынула ў наш край
Варожай сілы немач.
Грымела грозная вайна
Пад родным нашым небам.
Гарэлі вёскі, гарады,
Зямля ў агні палала.
Шафёр праз дым і праз агонь
Машыну вёў, бывала.

Усё было на тым шляху
У бомбавых варонках.
Праз пекла самае ён гнаў
Сваю паўтаратонку.

А там ізноў праз колькі вёрст –
Гарматнай пашчы выдых.
Зрываў калёсы і імчаў
Праз небасхілы выбух.

Калі ў блакадзе Ленінград
Лічыў і дні і ночы,
Па лёдзе Ладажскім ён шлях
Пракладваў неаднойчы.

Мароз.

Снарадны віск і дым,

I дыхаць немагчыма.
I колькі раз ламаўся лёд.
Ішла пад лёд машына.

Таму і помнік ля шашы
На ветравым прасторы
Уславіў подзвігі яго,
Ваеннага шафёра.

...Ужо адправіцца й табе
Даўно ў дарогу рупіць.
Ды нельга рухацца, калі
Не знаеш правіл руху.

I перш чым выехаць у шлях
I вёрсты перамераць,
Ты правядзі свой грузавік
Спачатку на паперы.

Ты правядзі яго па ўсіх
Найшумных скрыжаваннях,
Рашы задачы, адкажы
На ўсе як ёсць пытанні.

Прайдзі на аўтадроме ты
Шафёрскую навуку
I навучыся разумець
Усе ў маторы гукі.

Ну што ж, цяпер пара і ў шлях.
Ты хваляваўся многа.
I вось вітаецца з табой
Гарачая дарога.

Нагрэты шынамі асфальт,
Трымціць смуга лілова.
З-пад Мінска гулкая шаша
Бяжыць да Магілёва.

Шаша на Гомель і на Брэст,
Ва ўсе куткі краіны.
I на гадзінніку бягуць
За стрэлкаю хвіліны.

Бягуць узлескі і бары,
Гайдаецца прастора.
Цяплее вецер за акном
Ад подыху матора.

Ляціць дарога,

стракаціць,

Ажно калюча зрэнкам.
I на спідометры бяжыць,
Ажно спявае, стрэлка.

I б’е ў ветравое шкло
Дарожны вецер рэзкі.
Перабягаюць шлях табе
Тваёй Радзімы рэкі.

Бяжыць машына праз лясы,
Цераз палі, разлогі.
I ты, шчаслівая, бяжы,
Бяжы, мая дарога!

Похожие статьи:

ПераказыТураў

Казімір КамейшаКазімір Камейша - Камень ля вёскі Камень

Казімір КамейшаКазімір Камейша - Першы снег

Казімір КамейшаКазімір Камейша - Ганчары

ПераказыЗваны Хатыні