Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Анатоль Грачанікаў - На Палессі...

На Палессі – спрадвеку, як быццам званы,
Несціхана сівыя звіняць курганы.

То трывожна набатны, то як ранішні сон,
Над зямлёю плыве іх малінавы звон.

На Палессі маім – курганоў як грыбоў.
Мала ў вёсках унукаў і мала дзядоў.

I над намі з маленства, як быццам званы,
Задуменна сівыя звіняць курганы.

Калыханку спрадвечную чую ўначы:
«Волю цяжка здабыць, ды цяжэй зберагчы.

Я, Палессе, не стану ніколі батрачкай.
Калі сон ваш не стане глыбокаю спячкай...»

Урачыста плыве ў журавіннае ранне:
«Добры дзень вам, нашчадкі!
Добры дзень вам, зямляне!

Хай жа будзе для вас гэты дзень умалотны,
А для вашага сэрца – апошні журботны!..»

Пойдзе дзень на спачын – звон паціху

ачахне.

Як жывіцай, внчэрай Палессе пранахне.

I нядрэмна глядзяць нам у вочы яны –
Курганы, курганы, курганы...

1968
 


Крыніца: Грачанікаў А. Верасень: Вершы. – Мн.: Маст. літ., 1984. – 142 с.

Похожие статьи:

Анатоль ГрачанікаўАнатоль Грачанікаў - Не трэба жыць як набяжыць...

Анатоль ГрачанікаўАнатоль Грачанікаў - Вячэра

Анатоль ГрачанікаўАнатоль Грачанікаў - Развітанне

Анатоль ГрачанікаўАнатоль Грачанікаў - Гусак і Певень

Анатоль ГрачанікаўАнатоль Грачанікаў - Сон