Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Аляксей Якімовіч - Вось дык суседзі!

   Здарылася з Зайкам няшчасце. Бег ён па сцяжынцы, наступіў на востры сучок і параніў лапку. Забралі яго ў лясную бальніцу.
   Тыдзень, другі ляжыць Зайка – ніхто з суседзяў не наведвае.
   Прыляцела ў лес Варона, закрычала:
   – Непр-рыгожа! Непр-рыгожа!..
   Сапраўды, непрыгожа. Сабраліся звяры на паляне, каб вырашыць, каму да Зайкі ў бальніцу ісці.
   – Жонка ў мяне захварэла, кашляе, – кажа Мядзведзь. – Прасіла, каб малінніку наламаў... Можа, ты яго наведаеш, Ліса? Помніш, летась на дзень нараджэння Зайка табе пуховую пярыну падарыў?
   Закруціла Ліса хвастом:
   – Нара ў мяне пасля дажджу абвалілася. Трэба рамантаваць. Няхай Воўк збегае. Зайка яму новы кажух аддаў, не пашкадаваў.
   Завыў Воўк:
   – Дома ваўчаняты сядзяць галодныя. У краму пабягу... Няхай Дзік наведае Зайку. Той заўсёды яго жалудамі частаваў.
   – А хіба Зубру ён не дапамагаў сена касіць? – зарохкаў Дзік. – Няхай Зубр і сходзіць у бальніцу. У мяне вунь бульба на полі някопаная.
   – У мяне атава някошаная, – апусціў галаву Зубр.
   Ад шуму ды крыку прачнулася Чарапаха. Яна тут, на паляне, спала. Пытае:
   – Чаго спрачаецеся, паважаныя?
   – Зайка лапку параніў, – загаварыў Мядзведзь. – Ужо два тыдні ў бальніцы ляжыць.
   – Бедны Зайка! – пашкадавала Чарапаха. – Сумна яму там аднаму.
   – Схадзіла б ты да яго, ад мяне прывітанне перадала, – хітра прыжмурылася Ліса.
   – Добра, – пагадзілася Чарапаха. – Пайду.
   – Скажы, што і я люблю яго, – напомніў Мядзведзь.
   – I ад мяне перадай прывітанне, – рохкнуў Дзік.
   – I ад мяне, – падняў галаву Зубр.
   А Воўк завыў на ўсё горла:
   – I ад мяне не забудзься!.. Пацікаўся, як кормяць яго.
   – Не хвалюйцеся. Ад усіх перадам прывітанне. Скажу Зайку, што вельмі чулыя і добрыя ў яго суседзі, – прамовіла Чарапаха і, павярнуўшыся, папаўзла паціхеньку ў бальніцу.
   Мабыць, і цяпер яшчэ да Зайкі дабіраецца.