Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.



Алесь Звонак - Мой сад

Я сад вырошчваў дваццаць пяць гадоў,
Я дрэўцу кожнаму быў сябрам-панібратам.
Піў чэрвеньскіх туманаў сырадой
I постаці ствалінак тонкіх кратаў.

Расінка-кропля кожная была
Цудоўным дарам ад Пазнання Дрэва,
Дабра жывінкай, а не ядам Зла,
Слязінкай чыстай Непарочнай Дзевы,

Чый вобразу увасоблены у плоць,
Жыве, як памяць сэрца, і дагэтуль.
Я ж прагу помсты, крыўду, боль і злосць
Змяняў на долю прыкрую паэта.

Цяпер збіраю райскія плады,
Каб мог адорваць тых, хто іх не мае.
Хай д'ябал-змей спакусы і брыды
Хапае душы тых, хто гнаны з рая.

Я багаборству болей не служу,
Хоць дух нявер'я спадцішка цікуе.
Адно скажу — не перайду мяжу,
Дзе з царствам божым д'яблава мяжуе.

Мой сад жыве. А разам з ім і я,
Хоць пад карой кладзецца круг чарговы
І доля ў нас у кожнага свая, —
Фінал адзін. І ён зусім не новы.

1993

 

Похожие статьи:

Алесь ЗвонакАлесь Звонак - Гарбуз

Алесь ЗвонакАлесь Звонак - Курапаты

Алесь ЗвонакАлесь Звонак - Дагарэла зара ў небакраі...

Алесь ЗвонакАлесь Звонак - Асеннія скрыпкі

Алесь ЗвонакАлесь Звонак - Радзіма