Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Алесь Звонак - Арлан

Лунаў арлан над сопкай беласнежнай,
Дзе сонца, ў вочы блікамі б’ючы,
Сляпіла пільны зрок арліны.
Яго ўсё вабіў акіян бязмежны,
I бліскавіцы грозныя мячы,
I дзікія міжгорныя лагчыны.
I, ўзняўшыся да краю хмары срэбнай,
Ён крылле белае над светам распластаў,
Пільнуючы нядбайную здабычу.
А дзесьці там, між сланцаватых рэбраў,
Ля выемкі бясцэннага пласта
За ім сачыў здабытчык-паляўнічы.
I грымнуў стрэл.

I вось шпарчэй, чым камень,

Паў белакрылы на скалу арлан
З асколкам неба ў воку ашклянелым...
...I мне знаёма рызыка шуканняў
I самародкаў рэдкасны паклад,
I ўзлёт увысь,

і ў бездань крок нясмелы...

Адно нязменна: вечны рух наперад
I мараў раззалочаны спічак,
I радасць лёту думкі белакрылай...
Таму лаўлю жар-птушкі алай пер’е,
А сам нашу, пакуль жывы, ў вачах
Асколак неба бацькаўшчыны мілай...

1951

Похожие статьи:

Алесь ЗвонакАлесь Звонак - Дагарэла зара ў небакраі...

Алесь ЗвонакАлесь Звонак - Курапаты

Алесь ЗвонакАлесь Звонак - Гарбуз

Алесь ЗвонакАлесь Звонак - Радзіма

Алесь ЗвонакАлесь Звонак - Мой сад