Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце

Набыць беларускія кнігі можна на сайтах prastora.by і knihi.by



Васіль Зуёнак - Ехаў дзед дадому...

Пэўна, вас не ўражу:
Дзед мой – проста дзед.
Пры вусах паважных
I пры барадзе.
Да навукі прыткі,
З тэхнікай дружыў.
Толькі перажытку
У транспарце не зжыў,–
Ні табе аўтобус,
Ні табе цягнік:
Дзед сваёй асобай
На кані прывык.
Клічуць на вяселле? –
Дружкі ды радня
На машыну селі...
Дзед запрог каня.
Гэтак і дадому
Пакацілі ўсе.
Ну, а дзед, вядома,
У развалкі сеў.
Лейцы напружыніў,
Глядзь – бяжыць дружбак:
У палку служылі
Разам як-ніяк!
– Ды заехаў вось бы
На хвілінак пяць...
Дзед уважыў просьбу:
Трэба начаваць...
Потым клікнуў цёзка,
Потым кум ды сват...
Ехаў дзед праз вёску
Тыдзень акурат.
Тут і перазовы
Падаспелі ўслед.
– Эх, гуляй, кірзовы
Тупнуў ботам дзед.
Бабцы, нібы з раю,
Тэлеграфаваў:
«Выехаць няма як:
Пугу нехта ўкраў»

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!