Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by ці на сайце oz.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Ніл Гілевіч - У лета 1986-е

Кнопка отправить на печать

І занатуе летапісец рупны,
І ў нейкай кнізе ў нейкі век наступны
Нашчадак прачытае дападны:
"Праз сорак з гакам год пасля вайны
З яе крывёй, пажарамі, разрухай,
З яе бяздомнай бежанскаю скрухай, –
У піянерскіх лагерах пад Мінскам,
Пад Гродняй, Віцебскам і Верхнядзвінскам,
На Балтыцы, і аж за Волгай дзесьці
Жылі з Палесся прыпяцкага дзеці –
І паўставаў у мове незнарок
Пявучы іх палескі гаварок.
У маляўнічых месцах адпачынак
Ім забяспечылі найлепшым чынам:
Паходы з песнямі, забавы, гульні...
Ды быў на ўсіх чагосьці знак агульны –
І ў па-дзіцячы шчырай весялосці
Як бы знутры іх стрымлівала штосьці.
Дарослыя ж, якія рэй вялі,
Да іх наўздзіў ласкавымі былі,
І за свавольствы моцна не журылі,
І аб усім бадзёра гаварылі,
І асабліва пафасна, бадай, –
Пра дом іх родны – іх палескі краі!, –
Бо цешылі сябе: маўляў, малыя
Не разумеюць трохі... Ну, а тыя
Былі малымі ядзернай эпохі –
І разумелі ўсё зусім не трохі..."
О, дзеці, дзеці! Дзе мне вочы дзець,
Каб вам у вашы вочы не глядзець?..


1987

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!