Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце

Набыць беларускія кнігі можна на сайтах prastora.by і knihi.by



Генадзь Бураўкін - Пад вятрамі згорбіліся ўзгоркі...

Кнопка отправить на печать

Пад вятрамі згорбіліся ўзгоркі.
Сосны ўздзелі снежныя брылі.
Промні, як блішчастыя іголкі,
Рассыпае сонца па зямлі.

Цягнецца дарога Шляхам Млечным.
Зоркамі ўскіпае белы снег.
I не знаеш –

вечны ці не вечны

Ты ў бяскрайняй гэтай белізне.

Можа, раптам колкі вецер зімні
Завірухай ранняю ўзмахне
I на крылы ледзяныя ўзніме
I ўжо не апусціць больш мяне?

Што ж, няхай усё, што маю,

лясне.

Толькі аднаго да слёз шкада –
Гэты вось, заснежаны і ясны,
Мілы свет навекі пакідаць.

Хай ён і халодны, і калючы,
Без густой травы і сінявы –
Толькі ўвесь рыпучы і пявучы,
Заінелы,

звонкі

і жывы...

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!