Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by ці на сайце oz.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Алесь Разанаў - Карона

Кнопка отправить на печать

   Уранні карона знайшлася, а ўдзень яе ўкралі.
   Яна была залатая – і злыя суседзі зайздросцілі нашай хаце: за што ім даецца гэткае шчасце – яны такія ж, як мы.

   Маўчаць платы і вароты.
   Перамяшчаюцца ўпотай цені.
   Бацькі не знаходзяць ад роспачы месца: і хто мог падумаць, што за каронай сочаць...

   Я пералажу праз плот у суседскі, зарослы травой, падворак, дзе жылі калісьці брат і сястра.
   Былі б яны сёння тут – я расказаў бы ім пра сваё няшчасце, якое магло стаць шчасцем, я расказаў бы ім пра карону, якую не ўпільнаваў.

   Але падворак глухі: няма ні сястры, ні брата.
   Дзесьці, дзе зараз яны жывуць, таксама няма і мяне для іх.
   Брат мае сястру, сястра мае брата, а я маю тое, кім ёсць.

   А ўжо гукаюць-шукаюць мяне бацькі па сядзібе нашай.
   «Знайшлася ў другі раз карона, – кажуць яны. – Тая была залатая, а гэтая модная, але ўсё роўна карона, і зноў на тым самым месцы – у лебядзе... Золата ўкрасці зладзеі ўкралі, а ўкрасці карону саму не здолелі: вось яна...»


Крыніца: Разанаў А. Вастрыё стралы: Версэты, паэтычныя мініяцюры. – Мн.: Маст. літ., 1988. – 159 с.

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!