Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце

Набыць беларускія кнігі можна на сайтах prastora.by і knihi.by



Алесь Разанаў - Рагнеда

Адсылаюцца сваты —
рэй пусты...
Трубу абрыне
не абраны, не святы:
для рабыніча — рабыні.

Як страла трымціць —
прыспеў...
Курны дым — як сцелюць воўну...
Налучыўся неспадзеў
карны выкуп за князёўну.

Слынна
        ў варварскія дні 
выкшталцоўвалася крэда:
пры вачах шчытной радні
абняслаўлена Рагнеда.

Уладзімір, уладар,
праз вякі крычыць здарэнне,
праз вякі гудзе пажар:
чад і слёзы — парадненне.

Ад радзіны анідзе —
парадненне —
анікога.
Праз вякі на збой ідзе —
тлен і парасткі —
дарога.

Цесны церам,
змор звініць,
зазвініць душа-вярэда...
Прыпадзе каханка ніц...
Занясе лязо Рагнеда,
не за волю і дабро —
за няволю і змірэнне...
О, рабыннае таўро —
з пераможцам парадненне.

Неназванаю была,
неназванай засталася —
знак святлейшага гала
пад хусцінаю Настассі.

На зняверанай вярсце
адрачонымі начамі
прыадчыніцца:
                     расце
сын — вачамі палачанін.

Адраджэнне:
заснуе...
адрадненне:
верне краю
род упарты —
ўсе свае...
Род адступнікаў карае.

А пакуль, князь,
                       а ці знаў — 
ты не сам тут...
Як закляцце — прыўзнімае Ізяслаў
меч,
     атрыманы ад маці. 

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!