Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by ці на сайце oz.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Алесь Звонак - Мой сад

Кнопка отправить на печать

Я сад вырошчваў дваццаць пяць гадоў,
Я дрэўцу кожнаму быў сябрам-панібратам.
Піў чэрвеньскіх туманаў сырадой
I постаці ствалінак тонкіх кратаў.

Расінка-кропля кожная была
Цудоўным дарам ад Пазнання Дрэва,
Дабра жывінкай, а не ядам Зла,
Слязінкай чыстай Непарочнай Дзевы,

Чый вобразу увасоблены у плоць,
Жыве, як памяць сэрца, і дагэтуль.
Я ж прагу помсты, крыўду, боль і злосць
Змяняў на долю прыкрую паэта.

Цяпер збіраю райскія плады,
Каб мог адорваць тых, хто іх не мае.
Хай д'ябал-змей спакусы і брыды
Хапае душы тых, хто гнаны з рая.

Я багаборству болей не служу,
Хоць дух нявер'я спадцішка цікуе.
Адно скажу — не перайду мяжу,
Дзе з царствам божым д'яблава мяжуе.

Мой сад жыве. А разам з ім і я,
Хоць пад карой кладзецца круг чарговы
І доля ў нас у кожнага свая, —
Фінал адзін. І ён зусім не новы.

1993