Як ападае ліст, як ападае...
Нібы дазволу ў восені пытае.
Бывай, галінка гнуткая, бывай!
Няхай цяпер цябе галубіць вецер,
Салодка закалыхвае пад вечар
І будзіць на зары цябе няхай.
Хіба табе, пажоўклы, я раўня?
З табою развітацца мне не сорам,
Як з небам – ціхім пераспелым зорам
Перад прыходам маладога дня.
Бывайце, сонца, поле і таполя!
Мне час заснуць у восені ў прыполе...
1969
Похожие статьи:
Анатоль Грачанікаў → Анатоль Грачанікаў - Сон
Уладзімір Караткевіч → Уладзімір Караткевіч - Лісце
Анатоль Грачанікаў → Анатоль Грачанікаў - Не трэба жыць як набяжыць...
Еўдакія Лось → Еўдакія Лось - Мінулагодні ліст
Аркадзь Куляшоў → Аркадзь Куляшоў - Ліст з палону