Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Паляванне

   Лес жыў звычайным зімовым жыццём. I сляды гэтага жыцця можна было бачыць і тут, і там. Вырабляючы на снезе самыя мудрагелістыя петлі, некуды праскакаў заяц. Спяшалася, а таму, можа, не зусім старанна замяла за сабой сляды хітрая лісіца. Цяжка і самавіта пратупаў у гушчар воўк. Барабаніў гучна, заўзята ў сухаверхае дрэва дзяцел. З галінкі на галінку пырхалі, аб нечым пісклява перамаўляліся берасцянкі.
   Не спыняючыся ні на хвіліну, Анісім бег і бег па дзіковых слядах. Хлёсткія галінкі дрэўцаў балюча сцябалі яго па твары, па руках. Ногі спатыкаліся аб пні і карэнне. Але Анісім нават не заўважаў гэтага. Неўзабаве ён так наблізіўся да дзіка, што можна было страляць.
   Анісім сцягнуў рукавіцы, прырос да дрэва. Вочы пільна і прагна сачылі за кожным рухам страшнага ляснога звера. Ад хвалявання калаціліся рукі, і Анісім доўга, настойліва цэліўся. Рука скакала ў паветры, і дзік не браўся на мушку. Вочы слязіліся, у іх то дваілася, то цямнела. Адчуваючы, што сцэліцца добра наўрад ці ўдасца, Анісім націснуў курок.
   Усё навокал завалакло дымам.
(165 слоў)

Паводле Б. Сачанкі.