Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Няпрошаны грыбнік

   Часам сярод лесу трапляюцца лапікі дробненькага, нібыта прасеянага праз сіта, сівавата-белага пяску. Звычайна гэта невысокія пагорачкі. На іх нічога не расце, акрамя чэзлых, невысокіх хвоек.
   Вакол такой палянкі вельмі грыбны лес. Растуць аранжавыя падасінавікі, танканогія шэрыя бабкі, зялёныя і чырвоныя сыраежкі, залаціста-жоўтыя лісічкі, зялёна-дымчатыя махавікі, а ў верасе з чарнічнікам сядзяць пузатыя, з цёмна-карычневымі шапкамі цары грыбоў – баравікі.
   Ды не аднаму мне ўпадабалася гэтая лясная мясціна. Спадабалася яна і лясному дзіку. Я хаджу сюды ўдзень збіраць ягады і грыбы, а ён гаспадарыць уночы.
   Аднойчы я прыйшоў на паляну, а яна ўся перарыта. Лісце, ігліца перамяшаны з пяском. Дзік то ў адным, то ў другім месцы выбіраў якраз тыя куточкі, дзе лепей за ўсё раслі баравікі і падасінавікі. У хвойніку, дзе растуць лісічкі, ён так перавярнуў мох і ігліцу, што не пакінуў жывой лапіны.
   Усё лета дзік начамі «араў» лес, знішчаў самыя лепшыя куточкі грыбовішчаў, а я нічога не мог яму зрабіць.
   Паляна страціла ўтульнасць і прывабнасць.
(162 слова)

Паводле З. Бяспалага.

Похожие статьи:

ПераказыРазбойнік

ПераказыСіла зямлі

ПераказыНеспадзяваная сустрэча

ПераказыАбед у мяцеліцу

ПераказыВясёлкі