Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Купалаўскія Акопы

   Я з хваляваннем выбіраўся ў Акопы. Быў сонечны празрысты вераснёўскі дзень. Імклівая шаша. Нарэшце – вёска Карпілаўка. Зашчымела на сэрцы ад знаёмай дарагой назвы. Тут у пачатку мінулага стагоддзя была сядзіба пісьменніка Ядвігіна Ш. Менавіта ў яе сценах Янка Купала ўпершыню прачытаў слухачам сваю «Паўлінку». А трошкі пазней, падчас першай імперыялістычнай вайны, у гэтай самай сядзібе размяшчаўся прытулак для дзяцей-бежанцаў, якімі апекавалася нястомная руплівіца на ніве нашага пісьменства Зоська Верас.
   Паваротак направа, дарога на Харужанцы. Праз якія два-тры кіламетры, не даязджаючы да вёскі, зварочваю ў казачны восеньскі лес. I ўсе гарадскія клопаты адразу засталіся дзесьці далёка-далёка, быццам іх і не было. Змешаны лес маніў у свае грыбныя нетры, шчодра рассыпаўшы навокал залатыя чырвонцы лістоты. Аднак неўзабаве праваруч адкрылася поле з вузкімі грывамі пералескаў.
   Вось і адмыслова зробленая брама. Пад яе стрэшкай акуратна выразанае на пацямнелай ад часу і дажджоў дошцы слова – Акопы.
   Першае, што ўражвае тут, – нейкая асаблівая, урачыстая цішыня. Яна быццам запрашае прыслухацца да самога сябе.
(160 слоў)

З часопіса «Родная прырода»