Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.



Зорачка

   Далёка ў касмічнай прасторы жыла Зорачка. Ад старэйшых сясцёр яна ведала, што жыхары планеты Зямля захапляюцца зорным небам. А ёй вельмі хацелася парадаваць людзей.
   Зорачка не шкадавала свайго святла і разгаралася ўсё ярчэй і ярчэй. Найпрыгажэйшым яе ззянне станавілася тады, калі з дому на планеце Зямля выходзіла дзяўчынка. Зорачка працягвала да яе свае промні, і яна радасна ўсміхалася.
   Але аднойчы вечарам дзяўчынка не выйшла. Зорачка праз акно зазірнула ў пакой да маленькай сяброўкі і зразумела, што яна цяжка захварэла.
   – Дзяўчынка, я падарую табе сваё жыццё, – прамовіла Зорачка і залатой слязінкай скацілася з неба.
   А потым доўга на планеце Зямля выходзіла з дому дзяўчынка і махала рукой Зорачцы, якая для яе так і засталася жывой.
(115 слоў)

(Паводле А. Масла)

 

Похожие статьи:

Якуб КоласНовая зямля - Пытанні да раздзела "Вечарамі"

Якуб КоласНовая зямля. Пытанні да раздзелаў "За сталом і "На першай гаспадарцы"

Якуб КоласДухоўнае багацце чалавека ў паэме «Новая зямля»

Якуб КоласНовая зямля - Пытанні да раздзела "Падгляд пчол"

Якуб КоласПаэма «Новая зямля» — мастацкая энцыклапедыя жыцця беларускага сялянства