Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Дзед Аўсей і Палашка

   Дзед Аўсей, нягледзячы на свае амаль што семдзесят год, быў яшчэ рухавы, жвавы і гаваркі. У партызанскім атрадзе яму было даручана дапамагаць на кухні цётцы Палашцы. Стары хацеў устанавіць свой парадак у зямлянцы з кухняй. То яму не падабалася, як Палашка смажыць цыбулю, то здавалася, што цётка не так запраўляе кулеш, то з ярасцю змагаўся за чысціню. Кожны дзень паміж дзедам Аўсеем і цёткай Палашкай усчыналіся баталіі. Але аднойчы здарылася падзея, якая не толькі прымірыла іх, але нават зрабіла шчырымі сябрамі.
   Справа адбылася летнім днём, пад вечар. Дзед Аўсей запрог у пажарную бочку свайго каня, які за шкодны характар атрымаў мянушку Гітлер. Стары сабраўся ехаць па ваду на невялічкае азярцо за лесам. З дзедам выправілася ў дарогу і цётка Палашка, якой трэба было ручнікі папаласкаць.
   Азярцо знаходзілася кіламетры за чатыры ад партызанскага лагера. Яно падыходзіла да самай дарогі, па якой часам праязджалі нямецкія абозы. Таму дзед заўсёды браў з сабой аўтамат.
   Дзень быў спякотны. Гітлер ляніва памахваў хвастом, дзед Аўсей ледзь не задрамаў на сваёй бочцы. Да возера даехалі без асаблівых прыгод. Толькі вытыркнуліся з кустоў да берага, як напалоханая Палашка рванулася да дзеда і пачала церабіць яго за рукаў:
   – Куды ты едзеш? Хіба не бачыш?
   На самай сярэдзіне азярца, дзе было глыбей, у вадзе плёскалася трое немцаў. Дзед напнуў лейцы, каб скамандаваць Гітлеру задні ход, але згаварыцца з канём не змог. Гітлер проста пёр да берага. Дзед маланкай сігануў з бочкі, загадаўшы Палашцы схавацца ў кустах. Гітлер тым часам залез у возера з бочкай і спакойна піў ваду, ляніва адмахваючыся ад сляпнёў.
   Заўважыўшы каня з бочкай, немцы ўстрывожыліся, загаварылі між сабой, і адзін з іх пайшоў да берага. Дзед зірнуў у той бок, куды спяшаўся немец, і адразу здагадаўся: той ішоў да адзежы. Яна ляжала непадалёку ад дзеда, тры афіцэрскія мундзіры віселі на кусце. Тут жа ляжалі пісталеты і адзін аўтамат. Секунда – і дзед выйшаў з-за куста на бераг, пагрозна наставіўшы аўтамат, грымнуў:
   – Рукі ўгору! Вылазь, нячыстая сіла!
   Нават Гітлер, пачуўшы дзедаў голас, жаласна заржаў і спалохана застрыг вушамі. З аўтаматам жарты кепскія. I немцы адзін за адным павылазілі на бераг.
   Праз паўгадзіны партызаны ўбачылі незвычайную працэсію. Уперадзе паволі пасоўвалася трое немцаў. На адлегласці ад іх грозна выступаў дзед Аўсей з аўтаматам. За ім цётка Палашка вяла Гітлера, трымаючы ў руках лейцы і цэлае бярэмя з афіцэрскіх мундзіраў. Цераз плячо ў яе целяпаўся нямецкі аўтамат. Пустая бочка (вады набраць не паспелі) гучна тарахцела за Гітлерам.
   Заўважыўшы камандзіра, дзед спрытна падышоў да яго і адрапартаваў:
   – Вярнуліся з баявой аперацыі. У палон узялі трох афіцэраў. Страт не мелі.
   Дзед так урачыста ўзяў пад казырок і стукнуў ботамі, што партызаны падцягнуліся і сталі смірна.
   Хутка людзі ўбачылі, як за сталом у зямлянцы важна сядзеў дзед Аўсей, а цётка Палашка клапатліва частавала яго заціркай.
   З таго дня ў кухні ўсталяваліся мір і парадак.
(464 словы)

Паводле М. Лынькова.

Похожие статьи:

Міхась ЛынькоўМіхась Лынькоў - Над Бугам

Міхась ЛынькоўМіхась Лынькоў - Салют

Міхась ЛынькоўМіхась Лынькоў - Васількі

Міхась ЛынькоўМаньчжур. Аналіз апавядання

Міхась ЛынькоўМіхась Лынькоў - Міколка-паравоз