Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.



Вецер

   Натаміўся за дзень вецер і прылёг адпачыць на ўскрайку лесу пад пышнымі лугавымі кустамі. Яму ж трэба калісьці адпачываць.
   Вецер у тутэйшых краях быў найбольшаю і найгалоўнейшаю асобаю. Усе паважалі яго, услаўлялі, складалі яму песні. Кожны подых ветру, кожнае яго слова зараз жа падхоплівалі тысячы галасоў.
   А было за што паважаць вецер. Ён ачышчаў паветра ад смугі, дыму і туманаў. Падмятаў сцежкі і дарожкі, восенню вымятаючы апалае лісце, зімой расчышчаючы снежную замець, улетку ганяючы пыл і пясок.
   Час ад часу вецер наганяў хмары. Дождж патрэбен быў кожнаму стварэнню, але вецер мог узлавацца і нарабіць шмат бяды і разбурэння. Вось чаму так паважала вецер насельніцтва лесу, навакольных палёў і лугоў.
(110 слоў)

(Паводле Я. Коласа)

 

Похожие статьи:

Алесь РазанаўАлесь Разанаў - Вецер

Алесь БадакАлесь Бадак - Вецер

Максім ЛужанінМаксім Лужанін - Міхалкавы запісы пра вятры

Эдзі АгняцветЭдзі Агняцвет - Кліча вецер свежы

Алесь ГарунАлесь Гарун - Ветру