Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце

Набыць беларускія кнігі можна на сайтах prastora.by і knihi.by



Карусь Каганец - Наш покліч

Штось Нёман наш ціхі прачнуўся,
У пасцелі сваёй спеляхнуўся
I хвальку за хвалькай ціхенька пагнаў,
Ад краю да краю ганцоў ён паслаў,

Ад рэчкі да рэчкі,
Уздоўж і папярэчкі
У Шчару, у Сулу,
У Лошу і Вусу-раку.

Гэй, мы, хлопцы-наднямонцы,
Гукнем разам, гукнем разам:

— О — гоў!

Ой, не адзін Нёман прачнуўся,
Бо і час чагось пахітнуўся,
I вецер, сарваўшысь, лісцем зашумеў
Ды па полі і луках ён паляцеў —

Колас к зямлі прыгне,
Кветку красну сарве,
Птушку пабудзе.
Ой, на свеце штось будзе!

Гэй, мы, хлопцы-наднямонцы,
Гукнем разам, гукнем разам:

— О — гоў!

Прачнуўся і наш наднямонец:
Молад і стар, мужык і хлопец.
Ой, старшыя чагось зварухнуліся,
Як бы бяды якой спалахнуліся.

Ой, друг к дружку ідзе
I суседа вядзе,
Люлек не кураць,
Знаць, штось важнае судзяць.

Гэй, мы, хлопцы-наднямонцы,
Гукнем разам, гукнем разам:

— О — гоў!

Ой, гора жа, гора над намі,
А ўсяму вінаваты самі,
Бо мову прыродну мы забываем,
Апратку, звычай на чужы мяняем.

Гэй, да схамянемась,
Да са сну прачнемась!
Згоду ўраім,
Што е злога — паправім!

Гэй, мы, хлопцы-наднямонцы,
Гукнем разам, гукнем разам:

— О — гоў!

Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!