Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Пры выкарыстанні матэрыялаў сайта спасылка на karotkizmest.by абавязкова

Набыць беларускія кнігі можна на сайтах prastora.by і knihi.by.

Электронныя версіі беларускіх кніг на сайце kniharnia.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Эліпс

Кнопка отправить на печать

   Эліпс (эліпсіс) (грэч. ellepsis — пропуск, недастача) — пропуск нейкага слова, якое лёгка ўзнаўляецца з кантэксту. Напрыклад:

 

Яна рукаўком — слёзы ручайком,
Яна рукою — слёзы ракою.

 

   У гэтых радках з народнай песні прапушчаны выказнік махне. У наступным прыкладзе з верша Уладзіміра Дубоўкі «Дождж у Мазыры» працяжнікі замяняюць выказнік плывуць:

Павольна, ціха над зямлёй,
нібы валы, бліжэюць хмары.
Дзе — чарадой, дзе — грамадой,
дзе — падабраныя да пары.


   У паэтычным выказванні можа быць прапушчаны назоўнік:

 

І за бітвамі навальнічнымі
Чалавецтва
Ізноўку ў баю:
Навуковая і тэхнічная [рэвалюцыі]
Скаланулі планету маю.
(Пімен Панчанка. «Агрызаецца, ды звужаецца»)

Вы зразумейце правільна:
Я не за тое, не,
каб падстаўлялася правая [шчака],
калі хто па левай б’е.
(Анатоль Вярцінскі)


   Эліпс — адзін з відаў недасказа. Ён дапамагае перадаць узрушаны душэўны стан паэта, дынамізм, напружанасць дзеяння і г. д. Да эліпсу адносяцца таксама сінтаксічныя канструкцыі, у якіх выказнік выражаецца дзеяслоўна-выклічнікавым словам:

 

Тут паненка распусціла у руках індычы хвост,
Памахала, пакруціла і ўраніла на памост.
Паніч крута павярнуўся: брык! — падскочыў, цап! —

     узяў,

Напярод дугой сагнуўся ды паненцы — тыц! — падаў.
Тады яна кіў галоўкай і паніч ёй кіў назад,
Шапярнулі са два слоўкі,— шлёп! і сеў тут з ёй у рад.
(Фелікс Тапчэўскі. «Вечарынка»)