Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Пры выкарыстанні матэрыялаў сайта спасылка на karotkizmest.by абавязкова

Набыць беларускія кнігі можна на сайтах prastora.by і knihi.by.

Электронныя версіі беларускіх кніг на сайце kniharnia.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Элегічны двуверш

Кнопка отправить на печать

   Элегічны двуверш — двухрадковая страфа антычнага верша, у якой першы радок гекзаметр, а другі пентаметр. Звычайна кожная такая страфа выражала закончаную думку. Ужываўся элегічны двуверш у элегіях, эпіграмах, эпітафіях, розных афарыстычных выказваннях.
   У беларускай лацінамоўнай паэзіі элегічным двувершам напісаная знакамітая паэма Міколы Гусоўскага «Песня пра зубра» (1522).
   Перайшоўшы ў еўрапейскую сілаба-танічную паэзію ў некалькі змененым выглядзе (на месцы ранейшых доўгіх складоў у гекзаметры і пентаметры сталі націскныя, на месцы кароткіх — ненаціскныя), элегічны двуверш пашырыў свае жанравыя рамкі, страціў былую сэнсавую і страфічную замкнёнасць. Да яго звярталіся Гётэ, Шылер, А. Пушкін, А. Фет, Iван Франко і іншыя паэты.
   У беларускую паэзію элегічны двуверш увёў Максім Багдановіч. Вось адзін з яго чатырохрадковікаў, напісаных элегічным двувершам:

 

З нізкага берагу дно акіяна вачам недаступна, —
Глуха укрыла яго сіняя цемень вады.
Але ўзбярыся ўгару на вяршыню прыбрэжнай

страмніны, —

Кожны каменьчык на дне, пэўна, пабачыш ты стуль.


   Развіваючы традыцыі антычнага вершавання, Максім Багдановіч у асобных выпадках ужываў у элегічным двувершы рыфму, чаго ў ім ніколі не было:

Падаюць вішняў цвяты, і разносіць іх вецер халодны;
Снегам у чорную гразь падаюць вішняў цвяты.
Плачце, галіны, лісты! Загубілі вятры цвет ваш

родны,

Не к чаму болей вам жыць. Плачце, галіны, лісты!

 

   Зараз элегічны двуверш у беларускай паэзіі амаль не сустракаецца.