Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Пры выкарыстанні матэрыялаў сайта спасылка на karotkizmest.by абавязкова

Набыць беларускія кнігі можна на сайтах prastora.by і knihi.by.

Электронныя версіі беларускіх кніг на сайце kniharnia.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Трагедыя

Кнопка отправить на печать

   Трагедыя (гр. tragoedia, літар. казліная песня) — адзін з відаў драмы, заснаваны ня непрымірымым, трагічным канфлікце паміж моцнай высакароднай асобай і абставінамі, якія не даюць мажлівасці ажыццявіць яе намеры. Трагедыя як правіла заканчваецца гібеллю галоўнага героя (герояў).
   Зарадзіўшыся ў Старажытнай Грэцыі (творы Эсхіла, Сафокла, Эўрыпіда), сваёй дасканаласці дасягнула ў творчасці Шэкспіра ("Кароль Лір", "Рамэа і Джульета", "Атэла", "Гамлет"). Узоры рускай трагедыі — "Барыс Гадуноў" А. Пушкіна, "Навальніца" А. Астроўскага, "Смерць Івана Жахлівага" А. К. Талстога.
   У беларускай літаратуры першыя трагедыі стварыў Янка Купала — філасофскую "Сон на кургане", сацыяльна-бытавую "Раскіданае гняздо". Пасля яго да трагедыі звярталіся К. Губарэвіч ("Брэсцкая крэпасць"), Уладзімір Караткевіч ("Кастусь Каліноўскі", "Маці ўрагану"), Васіль Быкаў ("Апошні шанц"), Алесь Петрашкевіч ("Гора і слава"), Аляксей Дудараў ("Князь Вітаўт"). Часам у драматычных творах трагічныя калізіі спалучаюцца з камічным іх асэнсаваннем ("Трыбунал", "Пагарэльцы" Андрэя Макаёнка) або камедыйныя калізіі заканчваюцца трагічным фіналам ("Тутэйшыя" Янкі Купалы, "Зацюканы апостал" Андрэя Макаёнка). Жанр такіх твораў вызначаюць як трагікамедыю.