Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Пры выкарыстанні матэрыялаў сайта спасылка на karotkizmest.by абавязкова

Набыць беларускія кнігі можна на сайтах prastora.by і knihi.by.

Электронныя версіі беларускіх кніг на сайце kniharnia.by

 

 Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Таўталогія

Кнопка отправить на печать

   Таўталогія ( ад грэч. tauto — тое самае і logos — слова) — паўтарэнне ў вершаваным творы блізказначных слоў або выразаў. Напрыклад:

 

Ці свет, ці світае,
Ці на зоры займае?

 

   Таўталогія звяртае ўвагу чытача (слухача) твора на нейкую думку, удакладняе яе, дапамагае ўзмацніць рытмічнасць вершаванай мовы, надаць ёй большую эмацыянальнасць.
   Асабліва часта таўталогія ўжываецца ў народнай паэзіі:

Свякроў нявехны жадом жадала,
Жадом жадала ды пытом пытала,
Па ўсіх варотах стражы стаўляла.
Перапёлка-ластаўка,
Дзе лета летавала?
Дзе лета летавала,
Дзе будзеш зіму зімаваці?


   У пісьмовай паэзіі таўталогія ужываецца значна радзей:

Думай думкі, што чыніці
У бядзе паганай...
(Янка Купала. «Бандароўна»)


   Ужытая недарэчы таўталогія можа збедніць выказванне, абясцэніць так званую «паэтычную інфармацыю». Ужыванне адных і тых жа слоў у канцы вершаваных радкоў вядзе да ўзнікнення таўталагічнай рыфмы.
   Часам таўталогію называюць плеаназмам.