Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Пры выкарыстанні матэрыялаў сайта спасылка на karotkizmest.by абавязкова

Набыць беларускія кнігі можна на сайтах prastora.by і knihi.by.

Электронныя версіі беларускіх кніг на сайце kniharnia.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Сінярэза

Кнопка отправить на печать

   Сінярэза (ад грэч. synairsis — з’яднанне, сцісканне) — у антычнай сістэме вершавання зліццё двух кароткіх складоў у адзін доўгі.
   У беларускай сілаба-тоніцы гэты тэрмін абазначае з’яву, калі, дзеля захавання вершаванага памеру, два галосныя, што стаяць побач, вымаўляюцца як адзін або злучнік і ператвараецца ў й, ці прыназоўнік у скарачаецца нават пасля зычнага і ў пачатку радкоў. Напрыклад:

 

Скажыце мне, а за каго йны [яны]...
(Янка Купала. «Там...»)

А там застыла яснасць даляў чыстых
Над цёмнай рунню й чорнай цаліной.
(Уладзімір Жылка. «Восень»)

Вясной, ў сяўбу, гарачым часам,
Ўстаюць на вёсцы з сонцам разам.
(Язэп Пушча. «Сяўба»)


   Злоўжыванне сінярэзай (гэта, у прыватнасці, заўважаецца ў паэзіі Язэпа Пушчы апошняга перыяду) шкодзіць мастацкай дасканаласці паэтычных твораў.
   Як сінярэзу трэба ўспрымаць ужыванне ў вершаванай мове некаторых скарочаных словаформ (мо— замест можа, шчэ — замест яшчэ, трэ — замест трэба і г. д.). Параўн.: дыярэза.