Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Пры выкарыстанні матэрыялаў сайта спасылка на karotkizmest.by абавязкова

Набыць беларускія кнігі можна на сайтах prastora.by і knihi.by.

Электронныя версіі беларускіх кніг на сайце kniharnia.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Пасланне

Кнопка отправить на печать

   Пасланне - эпісталярна-публіцыстычны твор, напісаны ў форме звароту да нейкай рэальна існуючай асобы (ці многіх асоб). Нярэдка набывае выгляд маналагічнай прамовы-развагі або адкрытага ліста да каго-небудзь. Прычым аб'ект паслання цікавіць аўтара не столькі сам па сабе, колькі той магчымасцю, якую дае ён, каб паразважаць над пэўнымі сацыяльна-палітычнымі, гістарычнымі або мастацтвазнаўчымі праблемамі.
   Вытокі беларускага літаратурнага паслання - у сярэдневяковых празаічных творах, такіх, як "Апокрысіс" Xрыстафора Філалета, "Лісты" Ф. Кміты-Чарнабыльскага, ананімныя "Прамова Мялешкі" і "Ліст да Абуховіча". З XІX ст. гэты жанр становіцца ледзь не выключна надбаннем паэзіі.
   Пасланне сустракаецца ў Яна Чачота ("Да мілых мужыкоў'), Вінцэся Каратынскага ("Уставайма, братцы!"), Вінцэнта Дуніна-Марцінкевіча ("Да пачцівых беларусаў'), Кастуся Каліноўскага ("Пісьмо з-пад шыбеніцы"), Францішка Багушэвіча ("Не цурайся"), Янкі Лучыны ("Усёй трупе дабрадзея Старыцкага беларускае слова"), Адама Гурыновіча ("Дзякуй табе, браце, Бурачок Мацею"), Аляксандра Ельскага ("Вінцуку Дуніну-Марцінкевічу').
Росквіт паслання у беларускай паэзіі прыпадае ня пачатак XX ст. У гэты час відавочна пашыраюцца яго сэнсавыя і тэматычныя абсягі, удасканальваецца мастацкая форма. З'яўляюцца вядомыя пасланні Якуба Коласа ("Беларусам", "Ворагам", "Сябрам-выгнаннікам"), Цёткі ("Вам, суседзі", "Суседзям у няволі", "Вясковым кабетам"), Максіма Багдановіча ("Ліст да п. В. Ластоўскага", "Народ, Беларускі народ"), у якім гучна заяўляюць пра сябе сацыяльныя і нацыянальна-вызваленчыя ідэі, выразны грамадскі пафас.
   Асабліва ахвотна да пасланняў ва ўсе перыяды сваёй творчасці звяртаўся Янка Купала, карыстаўся гэтым жанрам некалькі дзесяткаў разоў, прычым у самых розных паводле сваёй тэматыкі і прызначэння творах. Янка Купала вольна адчуваў сябе, бадай, ва ўсіх жанравых разнавіднасцях паслання: сацыяльна-палітычным    ("Апекунам", "Ворагам Беларушчыны"), грамадска-патрыятычным ("Арлянятам", "Беларускім партызанам"), літаратурным ("Прывет вам...", "Аўтарцы "Скрыпкі беларускай"), сатырычным ("Дэпутату N. N. ", "Слугам алтарным"), інтымна-лірычным ("Да дзяўчынкі", "Да сваіх думак"), пасланню-інвектыве ("Гэй, капайце, далакопы", "Японскім самураям") і г. д. Купалаўскія традыцыі былі плённа развіты беларускай паэзіяй ("Лісты да сабакі" Язэпа Пушчы, "Ліст з палону" Аркадзя Куляшова, "Ліст да маці" М. Сурначова, "Не шкадуйце, хлопцы, пораху" Максіма Танка, "Беларускаму народу" Максіма Лужаніна, "Рускаму брату" Пімена Панчанкі і інш.)