Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Пры выкарыстанні матэрыялаў сайта спасылка на karotkizmest.by абавязкова

Набыць беларускія кнігі можна на сайтах prastora.by і knihi.by.

Электронныя версіі беларускіх кніг на сайце kniharnia.by

 

 Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Метафара

Кнопка отправить на печать

   Метафара (ад гр. metafora— перанясенне) - адзін з асноўных відаў тропа, ужыванне слова ці выразу ў пераносным значэнні праз супастаўленне пэўнай з'явы ці прадмета з іншай з'явай ці прадметам на аснове іх падабенства або кантрасту.
   У метафары, у адрозненне ад параўнання, прысутнічае толькі адзін член супастаўлення - тое, з чым супастаўляецца, і не называецца (а толькі падразумяваецца) тое, што супастаўляецца. Метафара звычайна перафразуецца ў параўнанне пры дапамозе слоў "нібы", "як", "быццам" і г. д. Метафары сустракаюцца ў бытавой мове (ідзе дождж,, садзіцца сонца), але асноўная сфера іх бытавання - паэзія.
   Вылучаюць простую метафару, якая складаецца з аднаго слова ці выразу ("Замоўкнуў жураўліны скрып калысак// І калаўротаў гул чмяліны змоўк"— Пімен Панчанка), і разгорнутую. якая ахоплівае вялікі адрэзак твора або ўвесь твор (бітва - жніво ў "Слове пра паход Ігаравы", жыццё - акіян у паэме Аркадзя Куляшова "Цунамі").
   Разнавіднасцямі метафары з'яўляюцца адухаўленне і ўвасабленне (персаніфікацыя) - перанясенне ўласцівасцей жывых істот на якія-небудзь прадметы, абстрактныя паняцці, з'явы прыроды, рэчы. У аснове адухаўлення ляжаць старажытныя анімічныя ўяўленні чалавека, які надзяляў усе прадметы навакольнага свету здольнасцю адчуваць і мысліць. Адухаўленне часта ўжываецца не толькі ў вуснай народнай творчасці (казках, песнях і інш.), але і ў пісьмовай паэзіі ("Бачу я дарогу тую,// Па якой юнацтва йшло. // Песня, я тваё цалую// Галубінае крыло" — А. Александровіч). Увасабленне (персаніфікацыя) - гэта наданне чалавечых уласцівасцей асобным рэчам, прадметам, з'явам прыроды. Да персаніфікацыі блізкая апастрофа - зварот да памерлай ці адсутнай асобы, як да прысутнай, або да нейкага прадмета ці з'явы, як да чалавека ("Песня, будзь беларускаю // І пад вясельнай хусткаю // І ў баявым шынялі" — М. Лужанін).