Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Пры выкарыстанні матэрыялаў сайта спасылка на karotkizmest.by абавязкова

Набыць беларускія кнігі можна на сайтах prastora.by і knihi.by.

Электронныя версіі беларускіх кніг на сайце kniharnia.by

 

 Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Летапіс

Кнопка отправить на печать

   Летапіс - від старажытнай мемуарнай літаратуры, у якім запіс дакладных звестак пра пэўныя падзеі, сведкам якіх быў летапісец, спалучаўся з літаратурна апрацаванымі паданнямі пра падзеі ранейшыя, мінулыя. Такая ўласцівасць летапісу родніць яго з мастацкай літаратурай, яе гісторыка - дакументальным жанрам.
   Самыя раннія беларускія летапісы (XІІ - XІV ст. ), у тым ліку Полацкі летапіс, не захаваліся. Вядомыя летапісы XV - XVІІ ст. - "Летапісец вялікіх князёў літоўскіх", "Беларуска-літоўскі летапіс 1446", "Хроніка Вялікага княства Літоўскага і Жамойцкага", "Хроніка Быхаўца", "Летапіс Аўраамкі", "Радзівілаўскі летапіс", "Баркулабаўская хроніка", "Магілёўская хроніка" і інш.
   Спалучаючы ў сабе дакументальнае і выдуманае, рэальнае і легендарнае, летапісы аказалі ўздзеянне на развіццё мастацкай прозы, абумовіўшы нараджэнне такіх яе формаў, як дзённікі ("Дыярыуш" Афанасія Філіповіча), гістарычныя хронікі ("Гістарычныя запіскі" Ф. Еўлашоўскага).
   Вобраз летапісца знайшоў адбітак у новай беларускай літаратуры ("Летапісец" Максіма Багдановіча). Сам жа стыль летапісу (хранікальнасць, дакументальнасць, канкрэтнасць звестак, дэталяў і гэтак далей) часам спецыяльна наследуецца ("Дыярыуш Мацея Белановіча" Барыса Сачанкі). Аднак найчасцей летапісы уплываюць на сучасную прозу апасродкавана, прадвызначаюць яе мемуарна-дакументальны характар ("Запіскі Самсона Самасуя" Андрэя Мрыя, "У кіпцюрах ГПУ" Францішка Аляхновіча, "Споведзь" Ларысы Геніюш і інш.).