Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Пры выкарыстанні матэрыялаў сайта спасылка на karotkizmest.by абавязкова

Набыць беларускія кнігі можна на сайтах prastora.by і knihi.by.

Электронныя версіі беларускіх кніг на сайце kniharnia.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Евангеллі

Кнопка отправить на печать

   Евангеллі – (ад грэч. euangelion – добрая вестка) – раннехрысціянскія творы, пра жыццё і вучэнне Ісуса Хрыста.
   Узніклі на мяжы І-ІІ стст. н.э. Аўтарамі Евангелляў лічаць апосталаў або іх вучняў. Евангеллі падзяляюцца на кананічныя – ад Матфея, Марка, Лукі і Іаана (уваходзяць ў Новы Запавет) і апакрыфічныя (гл. апокрыф).
   На Беларусі Евангеллі бытуюць з X ст. Найбольш старажытныя Евангеллі, якія дайшлі да нас – Тураўскае Евангелле (XI ст.), Аршанскае Евангелле (XIII ст.), Полацкія (XII-ХІV стст.), Мсціжскае (XIII-ХІV стст.), Друцкае, Лаўрышаўскае (XIV ст.), Жыровіцкае (XV ст.)  і інш.
   Евангельскія сюжэты, вобразы, прытчы, сімвалы шырока выкарыстоўвалі ў літаратурнай і асветніцкай дзейнасці Кірыла Тураўскі, Клімент Смаляціч, Францыск Скарына, Васіль Цяпінскі, Сымон Будны, Л. І С. Зізаніі, Л. Карповіч, Мялецій Сматрыцкі, Афанасій Філіповіч і інш.
    Евангеллі вызначаюцца майстэрствам устаўнага пісьма (самага старажытнага тыпу кірылічнага пісьма) і мастацкага аздаблення (арнаментальныя пачатковыя літары, застаўкі, мініяцюры). У некаторых Евангеллях (Слуцкае) праявіліся асобныя моманты старабеларускай мовы. У перакладзе на яе «Евангелле» ў 1570 гады надрукаваў у сваёй друкарні Васіль Цяпінскі.


Крыніца: Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.6: Дадаізм – Застава / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. – Мн.: БелЭн, 1998. – 576 с.