Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Пры выкарыстанні матэрыялаў сайта спасылка на karotkizmest.by абавязкова

Набыць беларускія кнігі можна на сайтах prastora.by і knihi.by.

Электронныя версіі беларускіх кніг на сайце kniharnia.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Антонімы

Кнопка отправить на печать

   Антонімы (ад грэч. anti — супраць і onyma — імя) — пары слоў адной часціны мовы з супрацьлеглым значэннем: сябар - вораг, высокі - нізкі, далёка – блізка.
   Антонімы нярэдка сустракаюцца ў фальклорных творах — казках, песнях, прыказках і прымаўках («На языку мядок, а на сэрцы — лядок»,«Есць — пацее, а працуе — мерзне»).
   Часта выкарыстоўваюцца антонімы ў назвах літаратурных твораў, асобных кніг.
   Антонім ляжыць у аснове кампазіцыйнага прыёму супрацьпастаўлення.
   Да антанімічнасці любіў звяртацца Янка Купала («Бот і лапаць», «Ён і яна», «Яна і я», «Тут і там»,«Так... не» і інш.; «Сярод сваіх і чужакоў // Яна мне ласкай матчынай»;«І ў белы дзень, і ў чорну ноч // Я ўсцяж раблю агледзіны...» — «Спадчына»). Часам на антонімах «трымаецца» ўвесь верш, як, напрыклад, «Ці ачнёмся?» Ніла Гілевіча.

   Антанімія ляжыць у аснове аксюмарана.