Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Пры выкарыстанні матэрыялаў сайта спасылка на karotkizmest.by абавязкова

Набыць беларускія кнігі можна на сайтах prastora.by і knihi.by.

Электронныя версіі беларускіх кніг на сайце kniharnia.by, для дзетак chitaemdetyam.com

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Аксюмаран

Кнопка отправить на печать

   Аксюмаран, аксімаран (грэч. oxγmōron – дасціпна-бязглуздае) – спалучэнне супрацьлеглых разуменняў, якія лагічна выключаюць адно другое, але ўжытыя разам даюць новае паэтычнае ўяўленне (разумны дурань, жывы труп, звонкая цішыня і інш.). Яго функцыя – уплываць на эксрэсіўнае ўспрыняцце тэксту, прыўносіць элемент нечаканасці.
   Часцей за ўсё аксюмаран выкарыстоўваецца ў якасці спалучэння прыметніка з назоўнікам, часам – прыслоўя з дзеясловам: «грустное веселье» (І. Бунін), «с наглой скромностью смотрит в глаза» (А. Блок), «ей весело грустить такой нарядно обнаженной» (Г. Ахматава).
   Можа выкарыстоўвацца ў загалоўку твора («Смутная радасць» М. Лужаніна) ці нават усёй кнігі («Гарачы снег» А. Наўроцкага).


Ці доўга было гэта?
Можа, хвіліна,
Можа, паўвека, а можа, больш…
Але пакінула ты, дзяўчына,
Смутную радасць і светлы боль.

(Максім Лужанін, «Смутная радасць»)