Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by ці на сайце oz.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Цішыня над зямлёю

Кнопка отправить на печать

   Прывялая канюшына пахла густа і чуць душнавата. Спаднізу яшчэ не адступіла вільгаць, і пад граблямі неспадзявана буйна і чыста блішчалі расінкі. Ад расы прыемна-халаднавата было ў ногі, не так калолася пакоша. У цяні, пры бярэзніку, яшчэ больш ляжала расы на траве. Яна роўна шарэлася, як прыпацелае на дождж акно, а з гаю павявала на поле душнаватым водарам бярозавага лісця. Ад яго і ад п’янаватага паху канюшыны аж кружылася галава.
   Пакрысе негустая летняя цемната рабілася прыцемкам, рэдзенькім, светлым. А потым і зусім стала відно, і толькі вісіць высока ў небе белы месяц ды на ўсходзе асвечваецца светлаю чырванню неба.
   У такі час – толькі цішыня над зямлёю. Адзінока за вёскаю, нават крыху не па сабе ад гэтай велічнай палявой бясконцасці і маўклівасці. Здаецца, што ты толькі адзін і ўвесь свет глядзіць на цябе, а ты маленькі такі пад гэтаю сіняватаю вышынёй з прышытым белым лапікам месяца. Таму скаланешся, калі неспадзявана пырхне з каляіны ў неба жаваранак. Разам са жнівом канчаецца і ягоная песня.
(164 слова)

Паводле А. Жука.