Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by ці на сайце oz.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Лясны доктар

Кнопка отправить на печать

   Я глядзеў у неба і бачыў: у ягонай вышыні адзінока кружыў коршак
   Раптам недзе паблізу застукаў дзяцел. Я азірнуўся – ляснога доктара не відаць нідзе. Дзе ж ён? Зусім жа побач стукае! Ды вось жа: абівае трухлявую кару з пня, які аджыў свой век пад самым кустом арэшніку.
   Дзяцел абстукаў, як доктар хворага, пень, агледзеў яго з усіх бакоў і скокнуў на арэшыну. Хутка ён вярнуўся назад, трымаючы нешта ў дзюбе. Дзяцел паклаў сваю ношку на пень і падзяўбаў яе, а праз хвіліну ён зноў узляцеў на арэшыну, пашастаў сярод лісця і вярнуўся на пень. Так паўтаралася некалькі разоў.
   Калі дзяцел паляцеў, я падышоў да пня: цікава было глянуць, што ён там рабіў. Аказваецца, ён адрываў шышкі арэхаў, нёс іх на пень і тут дзёўб. Але не гэта самае дзіўнае. Дзяцел раздзёўбваў толькі пашкоджаныя арэхі, у якіх, відаць, спадзяваўся знайсці чарвякоў, а спелыя, жоўтыя лузаны валяліся вакол: яны ляснога доктара не цікавілі.
(153 словы)

Паводле З. Бяспалага.