Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by ці на сайце oz.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Лясная гісторыя

Кнопка отправить на печать

   Перад світаннем, калі патухаюць зоры, калі неба робіцца бледна-зялёным і над ляснымі азёрамі разгараецца адзіная калючая зорка, з лясных зараснікаў выходзіць да возера прыгожы гарбаносы звер. Доўгімі стальнымі нагамі ён асцярожна ступае па травах, і ніводная ламачына не хрумсне пад яго капытом. Звер асцярожна пасоўваецца наперад, і, быццам падпарадкоўваючыся невядомай і бязгучнай мове, з зараснікаў выплывае за ім другі звер, меншы. Яны падыходзяць да возера і пачынаюць асцярожна цягнуць ваду праз ружовыя мяккія губы. Ласянё праганяе смагу хутчэй і пачынае дурэць, торкае маці храпай пад пахавіну. Яму добра і весела, ён глядзіць на свет добрымі, вялікімі, як слівы, вачыма.
   Але раптам нейкае далёкае храбусценне насцярожвае ласіху. Вось яна стрыганула вушамі, вось наставіла прыгожую морду. I дзіцё заціхла. I яны рушылі след у след. Зніклі, быццам і не было.
   Палымнее над люстэркамі азёр усход, салодкія прыемныя дрыжыкі прабягаюць па лістоце; раса, прадвесніца яснага дня, павольна збягае на зямлю. Лес стаў прыгажэйшым, ён гожы, як песня, але зусім пусты, быццам разам з жывёламі адышла і яго душа.
(168 слоў)

Паводле У. Караткевіча.