Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by ці на сайце oz.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



Калыска маленства

Кнопка отправить на печать

   Якуб Колас нарадзіўся ў маляўнічым лясным прыволлі, дзе векавечныя хвоі падпіраюць сіняе неба, а недалёка між зялёных берагоў бруяцца хвалі нястомнага Нёмана.
   Тут, у чароўным Наднямонні, пачаліся жыццёвыя сцежкі яго нялёгкага маленства. Акінчыцы, Ласток – ціхія і прыгожыя закуткі нёманскага краю.
   Аднак найбольш паэтычных уражанняў юнацтва звязана з леснічоўкай Альбуць. Тут, у Альбуці, ён прачытаў першае слова, склаў першы вершаваны радок, слухаў песні лясных жаваранкаў, любаваўся вясновымі навальніцамі. Вунь відаць яшчэ тая глухая сцежачка, якой ён любіў бегаць раніцою ў грыбы.
   Пасля доўгіх зімовых вечароў вясна заўсёды прыносіла пад сялянскую страху не толькі новыя гаспадарчыя клопаты, але радасць і абнаўленне жыцця, надзею на лепшае. Прачыналася прырода ад зімовага сну, абуджаліся і рваліся ў нязведаныя далі парыванні і помыслы юнака. Тут, у Альбуці, кволая паэтычная іскра загарэлася ў сэрцы той векапомнай вясною, што ніякія ліхалецці жыцця не змаглі яе пагасіць.
   Недалёка ад Альбуці знаходзілася вёска Мікалаеўшчына – дарагое фамільнае гняздо. Там жылі і добрыя сябры, і шматлікая радня, там знаходзілася народнае вучылішча, куды даўно рвалася яго душа, прагная да кнігі.
(169 слоў)

Паводле С. Александровіча.