Найти на сайте: параметры поиска

Увага!!! Невялікія апавяданні і вершы пададзены ў поўным варыянце.

Набыць беларускія кнігі можна на сайце halijafy.by ці на сайце oz.by

  Калі верш не бачны на экране смартфона, павярніце экран гарызантальна

Если стихотворение не отображается на экране смарфона, раверните экран горизонтально.



З адвагай у сэрцы

Кнопка отправить на печать

   За два гады службы ў Чырвонай Арміі Пётр Галецкі зарэкамендаваў сябе з самага добрага боку. Адказны, удумлівы і дзелавы, ён стаў прыкладам для іншых байцоў.
   Нарадзіўся і вырас Пётр Галецкі ў невялікай вёсачцы ў Талачынскім раёне. У школе вучыўся добра, марыў пра мора, службу на вялікім караблі. Атрымалася так, што звязаў свой лёс з роднай зямлёй. У 1937 годзе юнака прызначылі брыгадзірам у калгасе, дзе ён і працаваў да прызыву ў рады Чырвонай Арміі.
   У партызанскі атрад «Перамога», што дыслацыраваўся на тэрыторыі Віцебскай і Смаленскай абласцей, Пётр Галецкі быў накіраваны з групай кадравых афіцэраў і воінаў, якая была сфарміравана для ўмацавання атрада і каардынацыі баявых дзеянняў з часцямі Чырвонай Арміі.
   Гарэла зямля пад нагамі ворагаў. Партызаны не давалі ім спакою ні днём, ні ноччу: ляцелі пад адхон саставы з жывой сілай і тэхнікай, палалі варожыя гарнізоны, на кожным кроку гітлераўцаў чакала смерць. За год партызанскай барацьбы Пётр Галецкі ўдзельнічаў у многіх аперацыях і заўсёды вызначаўся смеласцю і адвагай. Яму часта аб’яўляліся падзякі, а потым ён быў прадстаўлены да ўрадавай узнагароды.
   I было яшчэ адно заданне ў чэрвені 1942 года.
   Стаяла цёмная халодная ноч. Асцярожна прабіралася ў напрамку чыгункі група хлопцаў-падрыўнікоў. Напярэдадні разведка данесла, што з Віцебска на Смаленск адпраўляецца варожы састаў з важным вайсковым грузам і цыстэрнамі з бензінам. Эшалон рухаўся ў напрамку Масквы, і прапусціць яго нельга было ні ў якім выпадку.
   Спыніліся ў густым сасонніку. Наперадзе, усяго за некалькі дзясяткаў крокаў, знаходзілася чыгуначнае палатно. Узмоцнена ахоўвалася магістраль у тую ноч: на вышках заселі варожыя кулямётчыкі, праз кожныя трыста – чатырыста метраў стаялі патрулі. Уздоўж чыгункі немцы загадзя высеклі лес.
   Доўга раіліся падрыўнікі. I вось план дзеянняў складзены. Як толькі пачуюцца сігналы цягніка, да рэек папаўзе Пётр Галецкі. Ён хуценька закладзе ўзрыўчатку і вернецца да сваіх, якія прыкрыюць сябра агнём.
   Нялёгкі шлях да чыгункі, бо гітлераўцы надзвычай пільна сочаць за палатном і наваколлем. Пётр прыпаў да зямлі, папоўз да насыпу. Партызаны з сасонніку трымаюць на прыцэле варожых салдат і ў выпадку чаго дапамогуць Галецкаму.
   Шум цягніка нарастае, становіцца мацнейшы і гучнейшы. Набліжаецца да чыгуначнага палатна і Пётр Галецкі. Насып круты, высокі, на яго з пустымі рукамі няпроста ўзабрацца, а тут – міна. Састаў ідзе плаўна, паволі, значыць, груз вязе вялікі, цяжкі. Вось-вось пакажацца з-за павароту, выхапіць святлом пражэктара яго, Галецкага, постаць.
   Пётр сабраў апошнія сілы, імкнучыся нават дыханнем не выдаць сябе. Калі ж да чыгункі заставалася семдзесят – восемдзесят метраў, ён усхапіўся з зямлі і кінуўся да палатна. Скачок наперад – і юнак на рэйках, пад коламі цягніка.
   Трывожны гудок паравоза зліўся з магутным выбухам. Вогненны слуп ускінуўся высока ў неба. Трое партызан бачылі з сасонніку, як уздыбіўся паравоз, закуляліся, пакаціліся пад адхон варожыя платформы з грузам і цыстэрны з гаручым.
   Так скончылася жыццё адважнага сына Айчыны, пачалася яго бессмяротнасць. За мужнасць і адвагу ў барацьбе з нямецка-фашысцкімі захопнікамі ў Вялікую Айчынную вайну Пятру Галецкаму пасмяротна прысвоена званне Героя Савецкага Саюза.
(472 словы)

Паводле А. Мяснікова.